marnik.org

Moest uwe kop ni vaststaan…

Friday 21 October 2005 om 15u18

Mijn kamer ligt op ‘t tweede verdiep, ik gok zo’n 30 trappen omhoog, en bijgevolg ook 30 omlaag. Voor nen ongetrainde trappenloper zal da veel lijken, ma ik doe die trappen op ne second of 5 (in beide richtingen), en dat tientallen keren per dag. Ik heb hoegenaamd geen conditie, ma in trappenlopen zennek ne straffen.

- “Ik zal anders een fles witte wijn kou zetten voor dezen avond.”
- “Awel ja, doet da.”

Die fles stond op mijn kamer, en we zaten in de living beneden. Ik vlieg naar boven, zie de fles staan, zie ondertussen ook die paarse snoepjes (waaraan ik verslaafd ben, “violetbuttons” van AstraSweets), neem een snoepje en vlieg weer naar beneden. Het heeft nog geen 15 seconden geduurd, maar ik stond wel beneden zonder fles, met snoepje. Ongelooflijk.

Ik heb een kortetermijngeheugen zoals een zeef met roestgaten in. Moest ik nen euro krijgen voor elke keer ik naar boven loop voor niks, of voor elke keer dat ik naar de kelder loop om cola, melk en fruitsap te halen, en DRIE KEER mag lopen (ik vergeet elke keer wel iets), ik had nu met Bill Gates aan ‘t dineren geweest.

Ons moeder zegt dat da wel nekeer van mijn slaaptekort zou kunnen komen. Sja. Wie ben ik om te zeggen dat da ni waar is…

Gepost in: General