Archief voor July, 2006
We zijn er bijna van af. Vandaag bijna niks van last meer van, de specialist liet mij vorige woensdag trouwens weten dat er niks is om mij zorgen over te maken, als het binnen 3 weken niet beter is dan doen ze ne CT-scan, maar tot dan: no problem.
Pillekes pakken tot 10 dagen nadat de verschijnselen verdwenen zijn. Als nen dokter dat zegt, dan weet hij wel waarom. Drie dagen geleden was ik er ook bijna van af, en ik ben toen 2 keer na elkaar (’s middags en ’s avonds) mijn pilleke vergeten pakken. Resultaat? De volgende ochtend bijna mijn vriendin haar hifi, bureau en CD-rek gesloopt wegens onstabiel in de benen. Het was de grond die bewoog, zeg ik u!
Nog 10 dagen pillekes pakken dus. Ik hoop dat die “’s morgens”, “’s middags” en “’s avonds” ruime begrippen zijn, ik denk daar namelijk sosm vrij laat aan.
Verdekke, chance da ik erover blog of ik was mijn avondpilleke weer vergeten. Moest mijn zeefhoofd niet op mijn schouders vastgevezen staan, …
July 31st, 2006
Ofte, why the hell would you do that? Stond hier 10 meter verder enkele dagen geleden. (Ge kunt het moeilijk zien, maar Wile E. Coyote staat er op heb ik den indruk.)
July 28th, 2006
Vanavond (vrijdag) gaan we de Brussels Kart in Groot Bijgaarden onveilig maken, u bent uiteraard allemaal uitgenodigd. We spreken ter plaatse af rond 20u, ik denk dat we tot nu toe met ne man of 6 zijn: Eric (mijn toekomstige schoonbroer), enkele maten van hem, den Dieter en ikzelf. Walen en Vlamingen onder elkaar, gezellig. (We zullen ze nekeer leren hoe da moet ;))
Aan alle lezers die mijn SMS niet ontvangen hebben: u staat blijkbaar niet in mijn GSM, maar dat wilt niet zeggen dat u minder welkom bent!
On a sidenote: 32 berichten verstuurd via SMS, en 1 antwoord gekregen, om de muren van op te lopen.
July 28th, 2006
Ik verafschuw mensen die zich verkeerd parkeren, en zeker als dat in mijne weg is. Bijvoorbeeld, ik kom donderdagavond thuis van ‘t werk en kan mijn parking niet op. Allé, ik kon er wel op, maar dat koste mij wat moeite, over het voetpad had ook gekund, maar dan maak ik een overtreding omdat de foutparkeerder in de fout gaat. Mijn buur (die met een groot uitgevallen camionette rijdt) kon er helemaal niet op.
Enfin, ik word nerveus van zo’n mensen in ‘t algemeen, vooral als ge weet dat er 10 meter achter hun een parking is waar minstens 30 auto’s kunnen staan, en waar er hoogstens 10 stonden op dat moment. Op de foto ziet ge links een auto, in ‘t midden de foutparkeerder (laten we hem/haar vanaf nu X noemen), en rechts onze pa. X staat in ‘t midden. Niet zomaar in ‘t midden, neen, neen, zo in ‘t midden als maar kan. De parking met kleine steentjes op de voorgrond heeft de breedte van 3 tot 4 auto’s. Maar kom, een vies briefje achter de ruitewisser later is dat allemaal vergeven en vergeten, hij/zij was een kwartier later verdwenen met de noorderzon.
Ook als ze niet voor mijn deur staan kunnen ze fameus op mijn zenuwen werken, gewoon, omdat ik van het idee ben dat het zeer egoïstisch is van verkeerd te parkeren. Ik zou willen argumenteren met “moest iedereen zich aan de regels houden, ‘t zou een pak makkelijker zijn”, maar wie zonder zonde is, smijte de eerste steen. Ik overtreed ook hier en daar eens de regels, maar probeer dat te beperken tot dingen die anderen onmogelijk kunnen storen. Zo kan het pakweg (correct me if I’m wrong) moeilijk iemand storen dat ik 140 rijdt op een lege autosnelweg ’s nachts.
In andere mensen hun gat hangen omdat ze niet snel genoeg rijden zal ik ook nooit doen (ik voel mij zelf zeer ongemakkelijk en agressief als ze in mijn gat komen plakken, ik los gas tot ze toegeven). Maar ik ben wel de eerste om al toeterend op de derde band iemand in te halen omdat er niemand op de eerste band rijdt, of om met de lichten te flikkeren als ik er aankom (en ze zijn niemand aan het inhalen, maar wel links aan ‘t hangen). Middenvaksrijders of linksrijders noemen ze dat. De doodstraf moesten ze krijgen. Of cholera. Of Syfilis. Of alledrie, chronologisch in omgekeerde volgorde.
Het doet me er trouwens net aan denken dat ik graag van die borden zou laten maken met een handvat, die ge gemakkelijk kunt opsteken naar mensen naast u op de baan, en daar dan teksten of tekeningen opzetten. Ik zeg zomaar iets.
“Linksrijders/middenvakrijders hebben kleine piemels”
“Uw bril verloren op ‘t linkervak?”
“Rechts is plaats genoeg”
“Rijbewijs?”
“Rijbewijs gekregen of verdiend?”
Of we moeten direct voor het grote werk gaan, en van die ledbars installeren aan de achterruit, waarop ge programmeerbare teksten kunt op laten voorbijscrollen. Ge moest al aan het bestellen zijn.
Tot dan zal ik mij moeten beperken tot heel hard roepen (terwijl ik goed genoeg weten dat niemand mij hoort, behalve ikzelf), de duim omsteken à la “proficiat, dommerik”, of het Kleine Piemel Teken™ (hand opsteken, het teken van “klein” doen, en de gelaatsuitdrukking moet “doet ni alsof ge ‘t ni weet” uitstralen). Als de tekens te moeilijk zijn, dan vind ik wel een Chinese vrijwilliger om ze voor te doen, en dan plaats ik ze foto-gewijs online.
July 27th, 2006
Ik haat automatische antwoorden. Als ge niet antwoordt dan is de doorsnee mens er zich wel van bewust dat ge negen kansen op tien niet achter uwe pc zit, of te druk bezig zijt.
marnik says (18:19):
morgen 20u karting in groot bijgaarden, als ge zin hebt, komt maar meedoen
][Fakie][@Work][the difference between me and a soccer player is that i score then shoot][ says (18:19):
I am currently away from the computer.
marnik says (18:20):
I am currently not caring
Eheh, de Fakie, quel homme 
July 27th, 2006
Maandag had ik een dagje vrijaf op ‘t werk, en vermits ik effe tijd had ben ik in de rapte mijn examen gaan afleggen in Mollem. Voor de zekerheid effe gesurft en wat tips verzameld (veelgestelde vragen enzo), en dan rond een uur of twee in de namiddag examen gaan afleggen.
Vijftig vragen, waarvan ge er 41 goed moet hebben. Vijftien euro en vier fouten later verscheen er op mijn scherm:
“Proficiat! U bent geslaagd! Wilt u uw foutieve antwoorden overlopen?”
Dju, neen. Who cares?
Op en al ben ik daar misschien 20 minuten binnen geweest. Nu gaan we nekeer beginnen rondkijken en beslissen waar ik mijn lessen ga volgen. Ik ga voor de 8u les denk ik, dan zijt ge er het snelst van af, hebt ge geen eigen moto nodig en geen gezever met een voorlopig rijbewijs.
Daarna stap 3 en 4, respectievelijk een dikke chopper kopen en er een nog veel dikkere uitlaat opfoefelen 
July 25th, 2006
Een jaar of drie geleden zaten we (zoals gewoonlijk) met G8, tuks, verbsos, bernd (zijnen blog-url ben ik kwijt gevonden :)), cush, acco, whacker en de rest van de bende in de Foyer op EHB (IWT) toen ik ineens vrij misselijk en lijkbleek werd. Ik ben toen wat buiten gaan uitwaaien, maar het beterde niet. Dan maar naar huis gereden en een dag of drie aan een stuk zo duizelig en misselijk als nen hond geweest.
I’m talking niet kunnen rechtstaan (omver vallen), niet kunnen platliggen (braken wegens zeeziek-ish), niet kunnen zitten (omvallen, wegdraaien), enkel halfrechtop liggen met een emmer naast u en regelmatig gal braken.
Vreselijk. Ik denk dat ik nog nooit zo ziek geweest ben, of toch nooit zo rottig ziek, het soort ziek zijn waar je echt last van hebt. Een griepje, een verkoudheid, allemaal niet zo erg. Zelfs u af en toe verloren kakken kan er wel door, maar 24/24 in een overkop lijken te zitten? Neen, bedankt.
Uiteindelijk ben ik dan maar naar de dokter getrokken, die vertelde mij dat ik een ontsteking had aan mijn middenoor, u weet wel, waar het evenwichtsorgaan zit. Ik kreeg Betahistine voorgeschreven en was op een mum van tijd van dat vreselijke gevoel af. Het duurde nog enkele dagen eer ik helemaal de oude was, maar het lijden was voorbij.
En hier zijn we dan, drie jaar later, en ik ben weer zo zat als een kanon. Alles draait, ik kan niet rechtdoor lopen en hang chronisch naar links. Bij de dokter van wacht werd ik aan een aantal test onderworpen om te zien of het wel degelijk een evenwichtsstoornis was. Jepjep, duidelijk.
Rechtopstaan, voeten tegen elkaar, armen gestrekt vooruit, handpalmen naar boven en ogen dicht. Probeer recht te blijven staan. Chance dat ze mij vasthield.
Met de ogen gesloten 5 passen vooruit lopen. Nuja, vooruit, via een kleine omweg, een beetje scheef, maar ik geraakte er wel.
Hetzelfde, achteruit. Mmm. Neen. Dat ging voor geen meter.
Weer Betahistine voorgeschreven gekregen, de vorige was vervallen op 08/2004, uiteraard, en ik dusd naar de apotheker van wacht voor pillekens. Ik heb den indruk dat de pillekes niet veel uithalen, maar ik ben niet zeker. Er komt in elk geval geen braken enzo aan te pas, het is veel minder erg dan enkele jaren terug. Misschien is het wel dankzij die pillekes dat het niet erger wordt? Het hangt in alle geval mijn voeten uit.
Woensdag afspraak bij een neus-, keel- en oorspecialist. Het baart mij een beetje zorgen, de tweede keer in drie jaar tijd, lijkt me niet volkomen normaal. En als ze de ziekte van Menière willen vaststellen, dan heb ik liever dat ze erbij zijn voor ik potdoof ben.
July 24th, 2006
Vorige Posts
