marnik.org

Proprioceptie

Saturday 24 November 2007 om 12u08

Ongelooflijke reportage op Discovery Science, over iemand die geen proprioceptie heeft.

Wikipedia zegt in het Nederlands:

Proprioceptie (”zelfwaarneming”, uit het Latijn) is een neurologische term voor het vermogen van een organisme om de positie van het eigen lichaam en lichaamsdelen waar te nemen.

In het Engelstalige artikel veel meer uitleg.

Het komt erop neer dat mensen met deze aandoening zichzelf niet voelen. Het was een reportage over iemand die op 19-jarige leeftijd een virale aandoening had die al zijn zenuwen deed afsterven, geen gevoel meer in de vingers, geen feedback van de zenuwen aan de spieren. Vanaf z’n nek naar beneden geen gevoel, maar niet verlamd!

Zeer vreemd, hij kan enkel functioneren als hij zijn ledematen ziet. Hij sluit zijn ogen, de dokter wrijft over zijn wang, hij voelt het, de dokter wrijft over zijn arm, hij voelt niks, de dokter neemt zijn hand vast en beweegt zijn hand, pols en arm (heel veel), hij voelt niks. En dan (om te snappen wat het is), zegt de dokter “beweeg je rechterhand naar je linkerhand”. De linkerhand had de dokter vast, en hij hield die omhoog. De persoon kon zijn rechterhand bewegen maar had er geen idee van waar zijn linkerhand was, wegens gebrek aan feedback.

Straf, de man met de aandoening was ondertussen de 50 voorbij, en had zichzelf alles opnieuw aangeleerd. Lopen, trappen op en aflopen, zijn handen gebruiken. Alles door zijn spieren instructies te geven, en zijn ogen te gebruiken voor feedback. Als hij een bord opneemt moet hij inschatten (gokken?) hoe zwaar dat is, en hoe hard hij dus moet “heffen”, om het bord niet in de lucht te smijten ipv op te nemen.

Hij is de enige persoon met die aandoening die vrij “normaal” kan functioneren. Maanden aan een stuk heeft hij paperclips in mekaar gehaakt, om zijn handigheid terug te krijgen. Wanneer hij stapt voelt hij niet dat z’n voeten de grond raken, hij voelt niet dat hij zit.

Hij zit tussen twee tafels, met 3 objecteb op de tafel links. Hij verzet ze naar de tafel rechts (door te kijken wat zijn handen doen), en dan weer naar de tafel links. Vrij snel en het lijkt normaal, maar het is zeer arbeidsintensief. Met het licht uit bakt hij er niks van, hij voelt niet of hij het object vastheeft, en duwt ze bijna allemaal op de grond. Bij het laatste object slaagt hij er in, puur toeval, hij heeft het dan ook pas door als hij het object hoort kloppen als hij zijn arm op en neer beweegt naar de tafel.

Discovery Science, ik kan daar dagen naar kijken (maar wie heeft daar tijd voor?).

Gepost in: Tiens tiens