Ik weet niet meer waar ik het gehaald heb, ik gok bij Michel, in één van zijn artikels over longtail als ik mij niet vergis (of nu ik erover nadenk, misschien via digg). 103bees is in elk geval een gratis statistieken ding waarmee ge alle zoekopdrachten op uw site kunt tracken, en de longtail en van zo’n dingen.
Ze mailen mij elke week een report, en daar staat onder andere dit in deze week (random zoektermen):
- michel, we zitten met ne ring (omschrijving van een del.icio.us gelinkt youtube filmke van Het Eiland)
- meubelen gaverzicht (over irritante reclame van die mensen)
- theoretisch auto examen (het motoproject en bijhorend examen)
- associative array flash (dat die geen
length property hebben, en dat dat lastig is)
- meubelen
- het eiland + youtube (uiteraard)
- schouder en nekmassage (mmm, dringend nog eens werk van maken)
- putain fjeu (dank u whacker)
- duizelig omvallen agressief misselijk (juist ja, die fijne ziekte waar ik soms last van heb)
- pfaff brasschaat adres (hier moeten ze het niet zoeken, ik ken het niet)
Ongelooflijk met welke zoektermen mensen soms op uw site verzeild geraken. Volgende keer haal ik de opvallendste eruit. Mijn favoriet van deze week is trouwens “Michel, we zitten met ne ring!” 
January 10th, 2007
Ik ga er niks over posten, want all the other kids are doing it. Vind nog maar een blog waar het niet opstaat, onderweg zult ge er wel genoeg over te weten komen zodat ge het hier niet gaat missen.
Om u plezier te doen vat ik samen wat ik aan interessants ben te weten gekomen:
- 499 dollar (4 gig)
- 599 dollar (8 gig)
- prijzen in USA, MET koppelverkoop (2 jaar abo bij operator), hier verboden, reken maar eerder richting 1000 euro
- meer scherm dan wa anders
- scherm waarschijnlijk rap omzeep wegens te onbeschermd
- bij ons pas vanaf 4e kwartaal 2007
- ziet er proper uit en user-centered enzo
Miljaar, nu heb ik er toch wel meer over gepost dan ik wou.
January 10th, 2007
Dat zijn wij.
We zijn daarstraks gaan schaatsen in Liedekerke, met ne man of 10. ‘t Was plezant, we hebben goed gelachen en nogal ballen afgedeven.
Den oudste van den hoop was denk ik 27, de jongste 21, de meesten ertussen. En ik zweer het u, wij zijn een bende kinderen bij elkaar. Nergens kunde met ons komen.
Het schaatsen sloeg al snel om in “de pro’s nadoen met dansbewegingen” (en vallen, uiteraard), daarna achteruit schaatsen, dan zo scheef schuivend stoppen (en ook vallen, ni makkelijk), daarna door heel hard tegen de kant knallen en erover duiken zodat ge in de banken terechtkomt (ik had al direct ne fan), en uiteindelijk door zeer hard aanlopen aanschaatsen en zo ver mogelijk schuiven. Bij de quotering van de schuif werd rekening gehouden met de afstand, inzet, aantal tuimelingen, aantal schildpaddraaibewegingen op uw bolle rug en creativiteit.
Daarna ene gaan drinken in de cafetaria (rookvrij, zalig), en dan naar goede gewoont nog iets gaan eten, dit keer aan ‘t station in Ternat, in “Den Istanbul” ofzo, nen doorsnee Turk met doorsnee Durum en doorsnee frieten en al (lekker). En gelachen dat we daar hebben, der zat ne pé die niet helemaal normaal was. Ge mocht alles vragen over aardrijkskunde en geschiedening, en hij wist het. Hij had een Taliban-baard (maar ‘t was een blanke man), sprak overdreven articulerend en herhaalde elke zin tweemaal, en hij had er plezier in.
“Hoeveel inwoners telt Turkije?”
“Wel, euh, ongelooflijk maar waar, 72.000.000, 72.000.000 ja, ongeveer. Juist ja.”
Hij zei ook nog iets over moeilijk te tellen, wegens zeer veel kinderen en expansie enzo.
Ik zoek het hiernet op. 72.200.000. Zou ge niet doodvallen. Ik gok op autistisch, maar zeer vriendelijk, en zo fier als ne gieter. We hebben hem na het betalen beleefd een goede avond gewenst, en hem bedankt voor de leuke avond. En fier dat hij was, daar hebt ge geen gedacht van.
Enfin, dat wij een bende kinderen zijn dus. En dat ge met ons overal maar twee keer kunt komen, den tweede keer om u te excuseren.
January 10th, 2007
