We stoppen ermee
Want ik ben ontdekt. Er lezen mensen mee van wie ik dat liever niet heb.
Naah, just kidding, ‘t was maar om eens te testen of uw hart zou breken of niet. En neen daar moet ge niet op antwoorden. (Neen, zelfs gij ook niet whacker.)
‘t Is maar dat Koen en Dramoghe het d voorhebben, hun blog is iets persoonlijker (intiemer?) dan de mijne en ik kan wel begrijpen dat ze dan niet willen dat jan en alleman meeleest. Of omgekeerd, Jan en alleman net wel, maar niet de mama en de papa, en misschien wel de ambetante broer/zus die u daarover op familiefeestjes te kakken zet. Ofzo. Ik zeg zo maar iets. Mij kan het niet schelen, hoe meer zielen hoe meer vreugd (mensen die zeggen dat het hun niet kan schelen hoeveel volk hun blog leest zijn zeveraars. Eeuwige roem en met uw foto in de geschiedenisboeken, we willen het allemaal).
Ik kan het mij wel voorstellen, met uw intiemste gedachten op het internet. Een beetje zoals in uwen blote op de speelplaats staan, de nachtmerrie die we allemaal kennen: op school ontdekken dat ge uw broek vergeten zijt. Genant.
Enfin, ik ga hier aan verslagen van die labo’s beginnen, de deadline is in zicht en er is nog veel werk de komende weken (eindwerk, examens, …). Wist u trouwens dat ik vandaag _uren_ geleerd heb (2 is ook meervoud)? Een beetje op school (twee springuren), een beetje op de trein en zelfs een beetje daarnet, thuis. Serieus, ik was bijna blij dat ik een beetje kon leren, het is niet dat ik niet wil, het is dat ik geen tijd heb.
Verslag van TV-signalen, here I come!
3 commentaren May 15th, 2007
