Het eindwerk: klaar!
Vwala se, alles is afgedrukt en ingbonden. 7 keer 105 bladzijden.
DUre affaire eigenlijk, ongeveer €0,03 voor een zwart-wit blad en €0.50 voor een kleurenblad. Zelfs als er maar een stipje kleur opstaat betaalt ge kleur, natuurlijk. Ik moest effe slikken toen de bazin zei dat er 224 kleurenbladen inzaten. Ik had ze geteld en kwam op 91.
92 x 0,03 (zwart-wit) + 13 x 0,5 (kleur) + 2 (lijmen) = 2,76 + 6,5 + 2 = 11,26
11,26 x 7 (exemplaren) = 78,82
10 euro lidkaart (anders zijn de prijzen veel hoger) = 90 euro, give or take.
Dat had ik berekend, vrij duur (door die kleuren) maar kom, eerlijke prijzen. Zij had 32 kleurenbladen geteld per exemplaar, dan kwam het zomaar efkes op 151 euro.
Ze was er zeker van, want dat machien telt dat zelf. En dat is het nieuwste van het nieuwste.
“Misschien telt het die zwart-wit afbeeldingen als kleur omdat het op hoge kwaliteit afdrukt”
Niks mee te zien, niet gevraagd, niet betalen. Dan had ik wel 2 PDF’s gemaakt, één met al de kleuren en één zonder (dat doe ik altijd, maar bij hun machien moest dat blijkbaar niet). Enfin, Klara erbij geroepen (de dochter van de bazin die het afgewerkt had) en die vond dat ook louche, zoveel kleur zat er niet in. PDF weer open, nekeer zien.
Wat bleek? In de PDF is alles wat aanklikbaar is in het rood (inhoudstabel) of groen (voetnoten, referenties) omkaderd, en het machien telt dat als kleur (tip: in LaTeX zorgt het packet “hyperref” daar vanzelf voor). Maar dat wordt niet afgedrukt. Enfin, gelijk gekregen, geteld, ha tiens, 13 kleurenbladen.
Als ge ‘t allemaal zelf niet doet…
Dat doet mij eraan denken dat ik u nog het verhaal van ‘t Kruidvat verschuldigd ben, komt er binnenkort aan.
6 commentaren May 26th, 2007
