Archief voor November, 2007
Ongelooflijke reportage op Discovery Science, over iemand die geen proprioceptie heeft.
Wikipedia zegt in het Nederlands:
Proprioceptie (”zelfwaarneming”, uit het Latijn) is een neurologische term voor het vermogen van een organisme om de positie van het eigen lichaam en lichaamsdelen waar te nemen.
In het Engelstalige artikel veel meer uitleg.
Het komt erop neer dat mensen met deze aandoening zichzelf niet voelen. Het was een reportage over iemand die op 19-jarige leeftijd een virale aandoening had die al zijn zenuwen deed afsterven, geen gevoel meer in de vingers, geen feedback van de zenuwen aan de spieren. Vanaf z’n nek naar beneden geen gevoel, maar niet verlamd!
Zeer vreemd, hij kan enkel functioneren als hij zijn ledematen ziet. Hij sluit zijn ogen, de dokter wrijft over zijn wang, hij voelt het, de dokter wrijft over zijn arm, hij voelt niks, de dokter neemt zijn hand vast en beweegt zijn hand, pols en arm (heel veel), hij voelt niks. En dan (om te snappen wat het is), zegt de dokter “beweeg je rechterhand naar je linkerhand”. De linkerhand had de dokter vast, en hij hield die omhoog. De persoon kon zijn rechterhand bewegen maar had er geen idee van waar zijn linkerhand was, wegens gebrek aan feedback.
Straf, de man met de aandoening was ondertussen de 50 voorbij, en had zichzelf alles opnieuw aangeleerd. Lopen, trappen op en aflopen, zijn handen gebruiken. Alles door zijn spieren instructies te geven, en zijn ogen te gebruiken voor feedback. Als hij een bord opneemt moet hij inschatten (gokken?) hoe zwaar dat is, en hoe hard hij dus moet “heffen”, om het bord niet in de lucht te smijten ipv op te nemen.
Hij is de enige persoon met die aandoening die vrij “normaal” kan functioneren. Maanden aan een stuk heeft hij paperclips in mekaar gehaakt, om zijn handigheid terug te krijgen. Wanneer hij stapt voelt hij niet dat z’n voeten de grond raken, hij voelt niet dat hij zit.
Hij zit tussen twee tafels, met 3 objecteb op de tafel links. Hij verzet ze naar de tafel rechts (door te kijken wat zijn handen doen), en dan weer naar de tafel links. Vrij snel en het lijkt normaal, maar het is zeer arbeidsintensief. Met het licht uit bakt hij er niks van, hij voelt niet of hij het object vastheeft, en duwt ze bijna allemaal op de grond. Bij het laatste object slaagt hij er in, puur toeval, hij heeft het dan ook pas door als hij het object hoort kloppen als hij zijn arm op en neer beweegt naar de tafel.
Discovery Science, ik kan daar dagen naar kijken (maar wie heeft daar tijd voor?).
November 24th, 2007
AHAHAHAHAHAAAA! I love it when a plan comes together! Argenta-Marnik: 1-1
Hier sprak ik al over mijn poging om het saldo van mijn rekeningen bij Argenta te raadplegen zonder in te loggen, en dan nog liefst veranderingen automatisch door te mailen of van die dingen. Mijn nieuwe wachtwoorden kwamen onlang toe, en daarnet ben ik weer beginnen prutsen.
Het is gelukt!
Onderaan in de rode kader ziet je wat er tevoorschijn komt als je het programma uitvoert, en je moet niks ingeven. Zeer lelijk en debug allemaal, en de mailfunctionaliteit zit er nog niet in, maar het moeilijkste is achter de rug, de vele login procedures, cookies en hidden values, flags hier en daar, wachtwoorden en sleutelwoorden. Binnenkort beetje opkuisen, misschien in DLL gieten (zodat wie zin heeft ermee kan spelen) en gebruiksvriendelijk maken.
Maar nu slapen, het is *woops* bijna 5 uur, en ik moet er om 8u uit 
En als ze nu bij Argenta volgende week overschakelen op van die bakskes, dan doe ik ongelukken…
November 23rd, 2007
Zaterdag komen er enkele vrienden eten. Ik heb veel meer vrienden dan ik in mijn living krijg. Met z’n achten zijn we, meer volk krijg ik niet rond mijn tafel. Tafels bijzetten daar begin ik niet aan, dan wordt het onhandig.
We wonen nu elf maanden alleen, en het is de eerste keer (!) dat er vrienden komen eten. Ik wilde niemand uitnodigen voor onze ouders, en daarna niemand voor de zussen en schoenbroers. Gelukkig is het regelmatig wederzijds, en daardoor komt het dat het zolang geduurd heeft, de weekends zitten altijd propvol.
Ik ben dus al op zoek naar een datum voor de volgende lichting Vrienden, want als het zo verdergaat zijn we verhuisd voor iedereen geweest is
November 22nd, 2007
Ik meldde het al in mijn afstudeerpost, dat mijn thesis genomineed werd voor de tiende Baudouin Elleboudt Awards (2007). De thesis was getiteld “Power Control Based Topology Construction for Distributed Wireless Sensor Networks“, maar waarover het ging is niet zo moeilijk als het klinkt. En fier dat ik ben!
The Baudouin Elleboudt Awards is de opvolger van de NIT-ITP die elk jaar 4 eindwerken van informaticastudenten aan Belgische universiteiten en hogescholen beloont met een prijs.
Er zijn acht kandidaten (van heel Belgie), en op donderdag 29 oktober november kiest de jury vier winnaars, maar we krijgen alle acht een prijs. Een mooie gelegenheid om mijn professoren nog eens terug te zien.
Hetgeen volgt zou u hard kunnen vervelen, u bent gewaarschuwd.
Het begon met het leren van protocollen om netwerktopologieen op te bouwen, en verschillende technieken te bekijken en te simuleren. De technieken werden moeilijker, en de resultaten waren ook niet altijd zo duidelijk meer. Uiteindelijk baseerde ik mij op een idee en werkte zelf een techniek uit, na heel veel wringen slaagde ik erin een gedecentraliseerd netwerk op te bouwen met een minimum aan powerconsumptie en een maximum aan connectiviteit.
Een iets praktischere uitleg is hier misschien op zijn plaats.
Stel je voor dat je “computers” hebt ter grootte van een suikerklontje, dat op batterijen werkt. Geen scherm (uiteraard), geen harde schijven, eerder iets als een horloge. Zorg ervoor dat ze niet te duur zijn (rond 1 dollar per stuk) en maakt er zo een hele hoop. In elke “node” (knoop, klein computertje ter grootte van suikerklontje dus) bouwt je “sensoren”, zoals bijvoorbeeld een temperatuursensor. Leg drie nodes naast elkaar en laat ze draadloos met elkaar communiceren (infrarood, dmv geluid, WiFi, …), 1 van de nodes hangt aan het “internet” en verzamelt de temperaturen op een website, die elke minuut wordt aangepast.
Zeer fijn, leg een node in elke kamer van je huis en je kan overal de temperatuur meten, zonder draden. Neem nu een duizendtal van die nodes, huur een vliegtuig en vlieg over een groot natuurreservaat, smijt af en toe een node door de venster. Nadat al de nodes verspreid zijn zet je de node die verbonden is aan het internet (de “sink”) aan de rand van het natuurreservaat. Veel vijven en zessen later stromen de gegevens binnen, en de temperatuur meten kan bijvoorbeeld microklimaatwerking blootleggen, maar de mogelijkheden zijn eindeloos, fantaseer zelf maar.
Het doel van mijn eindwerk was dus een “netwerk” opbouwen, zodat na het uitsrooiien van die nodes alles werkt, en dat ze allemaal hun data naar de sink krijgen, door elkanders data door te geven tot het aan de sink is (de nodes zenden soms maar 10 meter ver, en het reservaat kan 100 kilometer groot zijn, veel doorgeven dus). De nodes werken op batterijen en kunnen niet altijd vervangen worden, dat is niet de bedoeling, er moet dus zeer zuinig met energie omgesprongen worden, en de data mag niet zomaar aan iedereen doorgegeven worden, maar enkel de “goedkoopste” weg mag gevolgd worden. In mijn eindwerk bouwde ik een algoritme om zo een topologie op te bouwen, door de nodes met elkaar te laten communiceren op verschillende zendsterktes, want hoe verder je wil zenden, hoe meer energie dat kost.
Verder ga ik er niet over uitwijden, maar ik vond dat geweldig interessant. Enkele voorbeelden:
Bij de bouw van een brug smijten we nodes in de beton, die meten het vocht en de druk. Elke maand rijdt er een wagen met meetapparatuur over de brug, die al deze nodes (ze hebben zelfs geen batterij nodig, passief kan ook, de wagen zorgt voor energie) ondervraagt en gegevens verzamelt. Er kan perfect in kaart gebracht worden waar de brug het meeste slijt, waar de beton onder teveel druk staat of waar er vochtophopingen zijn.
De nodes worden kleiner en kleiner, er bestaan er al zo groot als een speldenkop (!), en ze evolueren naar “Smart Dust”, sensornodes zo groot als een zandkorrel. De energievoorziening is 1 van de grootste problemen, vandaar dat er veel onderzoek dient te gebeuren naar geschikte protocollen die zuinig omspringen met energie.
Ik ging niet uitwijden, maar dat is duidelijk mislukt. Anyway, ik ben benieuwd naar de Awards, ik wil er wel zo eentje 
Ik heb geen moied om dit allemaal na te lezen, er zit nul structuur in, excuses.
November 21st, 2007
Doe er mij straks eens aan denken dat ik hier neerpen hoe fier ik ben.
November 21st, 2007
Voor jesus.spydro.be:
Voor www.marnik.org:
Nu nog eens de tijd vinden om dat allemaal op marnik.org te hosten en we zitten aan 27! 
Nee, serieus, het gaat maar tot 25, en ik vind 17 zeer mooi. Dat wordt gevierd met een chokotoff!
Ik vind dat trouwens vet wat die mannen van MetaTale/Netlash doen, de Steven Feys historie zou er trouwens ook mee te maken hebben (hoewel dit bij mijn weten nog niet is bevestigd). Ik zou erover willen uitwijden, maar ik moet nog vanalles doen en ‘t is al middernacht voorbij dus het ge zult zelf wa moeten zoeken.
Gezien bij i.
November 21st, 2007
Volgende Posts
Vorige Posts
