Orgaandonatie
Met mijn organen kan ik een leven redden.
Een mooier afscheidsgebaar is er niet.
En wie weet heb ik op een dag zelf een donor nodig.
Ik knip en plak nog wat meer van op de site:
- Het gebrek aan organen is momenteel de belangrijkste hinderpaal voor transplantaties. Er zijn onvoldoende donors om aan de behoefte in België te voldoen. Gevolg: steeds langere wachtlijsten en helaas patiënten die overlijden
- Ja zeggen is de volle verantwoordelijkheid nemen voor je standpunten en je handelingen en voorkomen dat anderen pijn hebben omdat ze voor ons moeten beslissen
Waarom de stap naar het gemeentehuis?
- Eerst en vooral om bijkomend leed voor uw familieleden te vermijden. Meestal zijn die zo aangedaan dat het wegnemen van organen voor hen onaanvaardbaar is. De arts die de vraag moet stellen, wordt vaak beschouwd als een indringer. De familie heeft net een dierbare verloren en is niet geneigd een gebaar van altruïsme of solidariteit te stellen.
- Er is ook de weigering om toe te geven aan de fysieke realiteit van het overlijden. Het begrip hersendood is nog onvoldoende gekend. De overledene ligt nog op intensieve zorgen, het verplegend personeel is nog druk in de weer rond het bed en dan zegt men opeens dat een geliefde “dood” is.
- Daarbij komen nog culturele, sociale en religieuze factoren.
- Meestal is er vooral sprake van een gebrek aan informatie over het wegnemen en het transplanteren van organen. .
—
Ik kan nog een hele hoop knippen en plakken, maar je kan het evengoed zelf op de site beldonor.be gaan lezen. Maar vooral:
Download hier het formulier en geef het ingevuld af op de gemeente.
Mijn formulier is alvast ingevuld en ligt klaar. (En ik heb er nog enkele extra afgedrukt, binnenkort de familieleden ook proberen overtuigen.)
2 commentaren February 23rd, 2008