Posts in 'Friends'
Dit weekend wordt 50 jaar Mater Dei gevierd, de lagere school die ik helemaal doorliep. Gisteren vond er een quiz plaats, mijn oud-klasgenoten en ikzelf (op de foto zijn enkel de venten te zien) schreven ons in als “De Bille ‘95″, een anekdotische naam die enkel door insiders begrepen wordt. Een klein incident, een leuk voorval, het duurde hoogstens twintig seconden maar was legendarisch. Het is meer dan vijftien jaar geleden en iedereen wist onmiddellijk waar het over ging.
Er waren een stuk of twintig ploegen, na de eerste ronde (wiskunde) stonden we op de eerste plaats (onterecht wegens fout van de jury, maar dat is onbelangrijk). Toen hadden we moeten stoppen, op ons hoogtepunt, zoals Justine Henin, maar we gingen door. We eindigden uiteindelijk als vierde, maar ik onthou vooral dat we ons geweldig amuseerden.
Daarna nog wat blijven hangen, oude verhalen bovenhalen, rond de schoolgebouwen dwalen en ons oud voelen, versteld staan van al de leerkrachten die daar na vijftien jaar _nog_ rondlopen, en eigenlijk geen haar veranderd zijn, en vooral veel lachen. Ik had spierpijn van het lachen.
Onze klas was niet compleet, er ontbrak een hele hoop volk, maar dat kon de pret niet bederven. We halen dat zeker nog eens in, ooit, misschien. De afwezigen hadden in elk geval ongelijk.
Voor herhaling vatbaar.
May 24th, 2008
Hier had ik het over slecht nieuws, en hier over een roadtrip om te gaan boarden. Long story short, ik had nog veel verlof over en wou enkele dagen naar de sneeuw trekken, 1000 km verder, waar een hele tros vrienden van mij zat.
Eerst vond ik niemand die het zag zitten om zomaar ineens te vertrekken. Heel wat rondgebeld, overal lag het moeilijk, geen verlof, de madam, van die dingen. Ik wou maandagavond vertrekken en vrijdag terug zijn, ik had iedereen gezegd dat ze tot maandagavond mochten bellen, dan sprongen we in de wagen en we waren weg.
Ik had de hoop opgegeven, het was ondertussen maandagnamiddag, en dan ineens telefoon rond 15u. De S., ik had er niet op durven hopen (wegens net verhuisd, verbouwingen, zaak uit de grond aan het stampen, ne kleine van anderhalf jaar, …). Hij wilde wel mee. Ik sprong een gat in de lucht. Snel de madam gebeld om te zeggen dat we binnen enkele uren vertrokken.
Oh, wait, geen auto, want die was in reparatie, maar ik kon hem gaan afhalen wist mijn garagist mij te zeggen. W00t! Snel nog effe verlof aanvragen, dat is nog nooit een probleem geweest.
Tot die dag.
Enkele maanden geleden liet ik weten dat ik wilde meedraaien in de wachtdienst, in de spirit van alles voor het team enzo, denk ik. Normaal is de wachtdienst één week per maand. Door omstandigheden (iemand ontslagen, iemand opgestapt) waren we nog maar met drie. Bleek dat ik van wacht was (niet voorzien), en ik vond geen vervanging! De ene zat op skivakantie (gniiiiiii!), de andere zat met afspraken in ziekenhuizen die al maanden vastlagen en onverlegbaar waren.
Serieus, zo ne cinema om iemand te vinden die meekan, en dan zelf niet kunnen. What are the odds. Ongelooflijk ongelukkige samenloop van omstandigheden.
Het ergste is dan nog dat het een buitenkansje was dat we niet meer snel zullen krijgen. S. zal binnenkort werk genoeg hebben met de nieuwe zaak, zo een ongeplande roadtrip naar vrienden in het buitenland, dat kan ook niet alle weken. Daarna blijkt ook nog dat whacker wel meewilde.
Kak in emmerkes, noemen ze dat bij ons.
(De post in 1 keer geschreven, en het zal serieus onsamenhangend zijn, maar ik had beloofd om het verhaal uit te leggen.)
March 23rd, 2008
Ik heb het in mijne kop gekregen. Gisteren vertrok bijna iedereen die ik ken (zoals den dezen) op skivakantie. Ik niet.
Ik zag ineens dat ik eigenlijk nog veel congé heb voor dit jaar, en dat ik eigenlijk wel zin heb om eens zot te doen en gewoon in de wagen te springen en ook tot aan de sneeuw te rijden. Ze zitten ergens in Frankrijk, op een goeie 1000 km van hier.
Ik was van zin maandagavond te vertrekken, en donderdagavond terug te zijn (of vrijdag), enkele dagen dus, een dag of 3-4 verlof nemen. Spijtig genoeg vind ik niemand die mee kan. De meesten zitten vast door het werk (vervangingen, onverzetbare afspraken), en ze zitten eigenlijk al bijna allemaal daar, dus veel schieten er niet over om met mij mee te gaan. Alleen doe ik het niet, daarvoor is het een beetje ver, want 1000km rijden, dan twee of drie dagen boarden en weinig slapen, en dan nog eens terug, dat is accidenten zoeken.
Maar ik zoek verder, ik heb nog twee dagen om ne partner te vinden. Kandidaten mogen zich melden. Zindelijkheid is een pluspunt.
March 15th, 2008
Gisteren, woendag 20 februari, in het Kultuurkaffee op de VUB, wij waren erbij. In order of appearance (denk ik):
Latif
Hierzo. Sterk, het valt op dat hij al lang bezig is. Onder ons ook een paar mensen die hem al eerder live zagen, naar het schijnt exact dezelfde show als toen. Never change a winning team zeker? Misschien was het toeval, ik vond hem in elk geval schitterend. Hij deed veel over allochtonen, en dat was echt goed (unlike Ramsi).
Inez Van Watermeulen
(Hier te zien in The Joker). Not my cup of tea. Vond ik echt niet goed, er waren zelfs heel wat momenten van plaatsvervangende schaamte. Ik ben geen kenner, misschien had ze wel een slechte dag, of probeerde ze nieuw materiaal dat niet aansloeg.
Jerry Van Dyck
Van zijn act herinner mij ik het minste, maar ik weet wel dat ik hem zeer goed vond.
Joris Velleman
(Hier). By far de beste van de avond. Over psychopaten, en hij haalde een vrouw uit het publiek. Zeer fijn.
Ramsi
Gaat met de tweede plaats voor slecht optreden lopen. Roept veel te luid in de microfoon, en is (ook wanneer hij niet te hard roept) bijna onverstaanbaar. Zijn humor over allochtonen was helemaal mijn ding niet, uitgemolken en zeer voorspelbaar. Ik hoorde de zaal wel af en toe lachen, het kan dus ook aan mij liggen. Als Nederlanders was zijn Vlaams accent wel zeer geslaagd.
Kees Meerman
Ik denk dat Kees de grote naam op de affiche was, en hij had het publiek onmiddellijk beet. Een hollander in Antwerpen, ik vraag mij nog steeds af of het fictie of waarheid is, ik heb in elk geval smakelijk gelachen.
Samengevat: zeker voor herhaling vatbaar. Op zondag 20 april in Jeugdhuis Barcode in Wemmel, u bent zeer welkom.
February 22nd, 2008
Hierzo. Ik ben zeer benieuwd, het vergt uiterst veel karakter de eerste weken/maanden.
Succes!
January 13th, 2008
Ergens in een ver verleden, ik denk in het vijfde leerjaar. Twee bloggers, en twee bezoekers van deze (dit? grammarpolice WIEWOEWIEWOE?) blog.
Wie herkent ze? Je mag enkel meespelen als je zelf niet op de foto staat, uiteraard 
December 21st, 2007
Zoals bij Ntone al te lezen was waren we er vorige dinsdag bij in Brussel (net zoals WebsterMC en zijn madam trouwens, maar dat ontdekten we uiteraard te laat).
Sarah Bettens is zowat mijn Godin als het op muziek aankomt. Ooit een CD geleend van K’s Choice toen ik klein was van ne maat (The Jerre), en grijsgedraaid. Met de stereo naast mijn bed, heelder nachten, op de gitaar naspelen. Waarom weet ik niet, maar als ik K’s Choice hoor dan krijg ik een euforisch gevoel, het zal Pavlov zijn,
Het voorprogramma hebben we niet helemaal kunnen meepikken, enkel de laatste 4 of 5 nummers. Slowscan, een linkje waard want het stond mij wel aan.
Voor de rest, vet optreden, volgend jaar zeker opnieuw.
December 9th, 2007
Volgende Posts
Vorige Posts
