Michael post dit, de ene (Tim) is het volmondig eens, de andere (Michel) is het volmondig oneens, nog een andere (i.) uit haar mening in een andere brief.
Ik vind dat fijn, zo van dat gedoe, stormen in glazen water, en meningsverschillen over opvoeding, kinderen, onderwijs en van die zaken. Het liefst van al zou ik iedereen rond een tafel zetten, een zak chips opentrekken en luisteren. (Daarmee dat ik ook graag naar politieke debatten luister, en dat de madam mij daardoor voor zot verklaart, edoch dit terzijde.)
Carry on. Nothing to see here.
(Ik had verklaart daarnet met een D geschreven, god weet waarom. En elke keer ik “mening” typte zat er een typfout in omdat ik aan meningitis moest denken. Joeng joeng joeng…)
Heeft er iemand weet van zo’n maximum, afhankelijk van de MMS-standaardm de GSM, of misschien zelfs de operator? Het vorige bericht was een foto van 640×480 die ik naar mijn blog mailde, maar blijkbaar is de resolutie van de foto maar 475×356. Is het de GSM die mij wijsmaakt dat het 640×480 is, of is het MMS protocol daar niet op voorzien, of is ‘t Mobistar dat valsspeelt?
Moest er iemand meer info hebben, ik hoor het graag. U kan als test ook altijd een MMS sturen, een foto van uw schoen bijvoorbeeld, naar mms apenstaart marnik puntje org. Dank.
Update:
Er viel vanmorgen een MMS in mijn mailbox, met als titel “Proximus MMS. Oorspronkelijk 5mp…”. Ik weet niet van wie, maar u bent bedankt
Het beeld dat er aan hing ziet u hieronder, en was 640×480, en dus maar 0.3 mp, geen 5 mp (2560×2048). Misschien Proximus die niet meer toelaat, ofwel het MMS protocol. Kan er iemand iets gelijkaardigs opsturen via pakweg Mobistar?
Dit is de verhouding van het originele beeld en het beeld dat ik binnenkreeg via mail:
Om te wenen, niet?
(Voor meer info over megapixels en welke resolutie dat is, hierzo)
Ik had het met een collega over die actrice uit Katarakt, Karlijn Sileghem, dat ze ook in het (uberfantastische) Peulengaleis speelt. Enkele kliks later bleek dat ze ook nog in Mik, Mak en Mon speelde. Effe zoeken op youtube, en het bovenste filmpje kwam tevoorschijn.
Mijn collega en ik keken, en zagen dat het goed was. Mik, Mak en Mon zei me absoluut niks, misschien ben ik daar te jong voor, maar toen ik de beelden zag wist ik het ineens weer. Die rode kooi, de melk, de sterretjes op hun hoofd die oplichtten, ow yeah.
Maar wat zag mijn lodderig oog dan ineens? Stefan Danhieux is Mon! Stefaan, ons beter bekend als Stef, de regisseur die jaren aan het stuk (misschien nu nog steeds, in 2004 toch nog zo blijkt) het schooltoneel op het Sint-Pieterscollege in Jette regisseerde. Ik speelde onder zijn regie Romeo in Romeo en Julia, en … in Oorlog Boven Sarajevo (ben de naam kwijt). Zou ik de enige zijn die dat nooit geweten heeft, of de enige die dat _wel_ weet?
Ik kwam gisteren thuis na een lange werkdag, rond 00u30, met een durum (andalouse, uiteraard) in de hand. Vettigheid voor het slapengaan, zeer gezond, I know, maar het was zo lang geleden en de goesting was groot.
Anyway, in mijn straat stond een Lamborghini geparkeerd. Op die fijne parkeerplaats. Oh yeah. Welk model het was weet ik niet, het leek hard op een Gallardo, maar misschien hebben ze nog wel modellen die daar op lijken. Ik wilde een foto nemen met de GSM op te mobloggen, maar het was veel te donker, en de GSM-camera is brol. Vanmorgen was hij alweer verdwenen.
Ik heb de indruk dat ik met mijn Telenet-lijn maar 45 kB/s haal per connectie met usenet, terwijl ik enkele dagen geleden nog makkelijk tegen mijn snelheidslimiet aanzat, 1 megabyte per seconde.
Of het moet iets anders zijn, maar er klopt iets niet.
How maar, how maar, ik weet wat u denkt, en dat is het niet. Mijn madam is _niet_ zwanger. Ik herhaal, mijn madam is _niet_ zwanger. Wie dan wel, hoor ik u denken?
Mijn oudste zus! Karen! Jochei!
Keispannend, ze is de eerste in de familie van onze generatie (en in de kring daarbuiten ook één van de eersten) die aan kinderen begint. Langs moeders kant (die enig kind was) hebben we nog een achterneef en achternicht (zo noemen we ze toch), onze leeftijd, en die zijn er nog niet aan toe. De broer van onze pa heeft drie kinderen, waarvan twee getrouwd, het ene koppel heeft geen kinderwens, het andere koppel zal er ook wel aan beginnen gok ik, binnenkort.
Ze is net twaalf weken ver, het is dus voor midden juli, een maand na onze trouw. Dat wordt een hoogzwangere trouwdag Zes centimeter is het kindje, zonder de beentjes. Een goeie negen centimeter in totaal dus. Ik ben daar ongelooflijk van onder de indruk, het is de eerste keer dat ik van dichtbij geconfronteerd word met een zwangerschap, eigenlijk.
Week 12
De oogleden hebben zich gevormd en bedekken het ganse oog. De ogen sluiten zich en zullen pas in de zevende maand terug opengaan.
Je baby is zijn spieren al volop aan het trainen, hij beweegt heel veel en trekt rare gezichten.
Vanaf nu is het ook mogelijk om met behulp van een doptone, het hartje te horen kloppen.
We kregen het nieuws te horen rond de negende (of tiende?) week, maar ik mocht het nog niet aan de grote klok hangen, nu wel. Bij deze. Naar het schijnt verloopt alles normaal, en we duimen dat dat zo blijft natuurlijk.
